یکسوکننده تکفاز(بسته به شیوه طراحی) معمولاً شامل یک یا دو یا چهار نیمه‌رسانای يکسوساز غير قابل کنترل مانند ديود و يا يکسوساز قابل کنترل مانند تريستور است. برای کاهش ريپل يا نوسانات ناخواسته ولتاژ DC در خروجی مدار فوق، خازن موازی و برای کاهش نوسانات جريان DC در خروجی، سلف سری اضافه می شود. استفاده از يکسوکننده های چند فاز يکی از راه های کاهش نوسانات ناخواسته يا ريپل خروجی است. با اضافه شدن تعداد فاز تعداد يکسو کننده های نيمه هادی مدار هم اضافه خواهند شد و در نوع قابل کنترل روش کنترل در يکسوکننده های پيچيده تر می شود. در نوع پیشرفته آن از آی سی استفاده می‌گردد. مدارات جدید از تکنولوژی سوییچینگ استفاده می‌کنند که با نمونه برداری از خروجی سیستم المانهایی را در داخل سیستم تغییر داده تا حداقل نوسانات در خروجی ظاهر گردد.