کار با دستورات Ping و Tracert ؟
فرمان PING ؟
فرمان Ping بخشی از پروتکل Internet Control Message Protocol) ICMP) است که در اشکال زدایی شبکه هایی که تحت پروتکل TCP/IP کار می کنند مورد استفاده قرار می گیرد . ( اگر تا اینجا از صحبت های من چیزی سر در نیاوردید هیچ اشکالی ندارد، این مقدمه ی فنی را گفتم که حداقل یک بار نام این پروتکل به گوشتان خورده باشد و چنانچه در آینده ی نزدیک در حین خواندن مقاله ای در زمینه ی هک با نام پروتکل بالا روبرو شدید ، چندان با موضوع بحث غریبه نباشید ) .
اما به زبان ساده تر ، Ping فرمانی است که شما به کمک آن می توانید بسته های حاوی اطلاعاتی را به کامپیوتری در یک شبکه فرستاده و از کامپیوتر مذکور بخواهید تا در صورت Online بودن ( حاضر بودن ) در شبکه، همان بسته های دریافتی حاوی اطلاعات اولیه یا هر جواب دیگری را که صلاح می داند ، برای شما پس فرستاده ، از این طریق شما را از وضعیت Online و حضور فعالش در شبکه مطلع سازد . به عبارت دیگر از طریق فرمان Ping شما می توانید چک کنید که آیا کامپیوتری در آن لحظه ی خاص در محیط شبکه ای ( شبکه جهانی اینترنت یا محلی ) حضور فعال دارد یا خیر .
از آنجایی که اولین گام در هک کردن هر کامپیوتری در اینترنت کسب اطلاع از وضعیت Online و حضور فعال آن در اینترنت است ، از این رو فرمان Ping یکی از فرمان های کلیدی و اصلی هکرها به حساب می آید . به این ترتیب که هکر ها ابتدا با اجرای فرمان Ping یا اصطلاحا Ping کردن به یک کامپیوتر از حضور آن در اینترنت اطمینان حاصل کرده، سپس اقدام به برنامه ریزی برای هک کردن سیستم قربانی خود می کنند .
شیوه ی کار فرمان Ping که در محیط DOS اجرا می شود اینگونه است که وقتی شما آن را اجرا می کنید یا همان طور که گفتم اصطلاحا به کامپیوتری Ping می کنید ، کامپبوتر شما ۴ بسته حاوی اطلاعات را به کامپیوتر مورد نظر ارسال کرده و منتظر می ماند تا در صورت Online بودن ( یا حضور فعال ) کامپیوتر مذکور در اینترنت ، حداقل یکی از بسته های ارسالی ، برگشت داده شده و دریافت شود . البته در اکثر موارد در صورت Online بودن کامپیوتر راه دور هر ۴ بسته برگشت داده می شوند .



